4η Εβδομάδα

Αποδελτίωση του άρθρου "Confronting the Challenges of Participatory Culture: Media Education for the 21st Century", των Jenkins, Clinton,  Purushotma, Robinson & Weigel, M. (2006)

Το άρθρο των Jenkins, Clinton,  Purushotma,  Robinson και  Weigel επιχειρεί να αναδείξει τη δυναμική των νέων τεχνολογιών στην οικοδόμηση της συμμετοχικότητας και την ανάπτυξη των πολιτιστικών και κοινωνικών δεξιοτήτων που χρειάζονται για να επιτευχθεί αυτό. Οι κοινωνικές αυτές δεξιότητες χρειάζονται την ανάπτυξη της συνεργασίας και της διασύνδεσης. Δεν επαρκεί με λίγα λόγια η εκπαίδευση των νέων στις νέες τεχνολογίες σε τεχνικό επίπεδο, αλλά πρέπει πλέον να επιστρατεύονται ποικίλες δεξιότητες- ανάπτυξη κριτικής σκέψης, διερεύνηση- ώστε το σχολείο να προετοιμάσει τους νέους να συμμετέχουν στο διασυνδεδεμένο κόσμο.

Επέλεξα τις δυο παρακάτω παραγράφους, οι οποίες θεωρώ ότι είναι ενδεικτικές του πνεύματος του άρθρου.

Σελίδα 5

Richardson, Lawver, Ross, and Meeter are the future politicians, activists, educators, writers, entrepreneurs, and media makers. The skills they acquired—learning how to campaign and govern; how to read, write, edit, and defend civil liberties; how to program computers and run a business; how to make a movie and get it distributed—are the kinds of skills we might hope our best schools would teach. Yet, none of these activities took place in schools. Indeed, many of these youth were frustrated with school; some dropped out and others chose to graduate early. They developed much of the skill and knowledge through their participation in the informal learning communities of fans and gamers.

Στις παραγράφους που προηγούνται της συγκεκριμένης, περιγράφονται συνοπτικά οι ιστορίες τεσσάρων παιδιών που έχτισαν καριέρες, ή ξεκίνησαν κινήματα με γνώσεις που απέκτησαν μόνα τους στο διαδίκτυο, χωρίς τη βοήθεια του επίσημου σχολείου. Δεν απέκτησαν γνώσεις που θα τους προετοίμαζαν για τη συμμετοχική κοινωνία εντός του εκπαιδευτικού συστήματος, όπως ιδανικά θα έπρεπε. Και πράγματι, αυτή η αδυναμία των σύγχρονων σχολείων απογοητεύει τους νεόυς. Αποτελεί όμως και πρόκληση, στην οποία πρέπει να ανταποκριθούν όχι μόνο οι εκπαιδευτικοί, αλλά κυρίως οι οργανισμοί που σχεδιάζουν τα προγράμματα σπουδών σε εθνικό επίπεδο.

Σελίδα 17

One important goal of media education should be to encourage young people to become more reflective about the ethical choices they make as participants and communicators and the impact they have on others. We may, in the short run, have to accept that cyberspace’s ethical norms are in flux: we are taking part in a prolonged experiment in what happens when one lowers the barriers of entry into a communication landscape. For the present moment, asking and working through questions of ethical practices may be more valuable than the answers produced because the process will help everyone to recognize and articulate the different assumptions that guide their behavior.

Οι έρευνες δείχνουν ότι η πλειοψηφία των νέων δεν διαθέτει επαρκείς δεξιότητες ανάλυσης και κριτικής εκτίμησης των όσων μαθαίνει στο διαδίκτυο. Η συγκεκριμένη παράγραφος τονίζει την υποχρέωση των εκπαιδευτικών στο να εκπαιδεύσει τους νέους να αναστοχάζονται σε σχέση με τη δραστηριότητά τους στο διαδίκτυο, είτε αυτή αφορά στην δράση τους ως συμμετέχοντες, ή και παραγωγούς περιεχομένου. Οι επιλογές που κάνουν έχουν πλέον μεγάλο αντίκτυπο, λόγω της πρόσβασης και του όγκου του κοινού στο οποίο εκτίθενται.